เคยไปปีนังหลายครั้งแต่ไม่เคยได้เที่ยวรอบๆๆเลยว่าปีน้งเป็นงัย 30/3-4/5 ไปเป็นเพื่อนอี้ส่งน้องเข้าเรียน ดูๆๆ เมืองเค้าก็สงบๆๆ เรียบๆๆ สบายๆๆ แล้วคนเค้าหาตังจากไหนกันนี่ คิดเอาเองนะว่าที่รวยๆๆส่วนใหญ่ก็คงต้องทำการค้ากับต่างประเทศ ที่พูดจีนเหมือนกัน อย่างสิงคโปร จีน ฮ่องกง อินโด ก็คนเค้าพูดได้หลายภาษาดี

ชอบจังเวลาไปไหน นั่งรถแป๊บเดียวก็ถึง รถไม่ค่อยติด ไปไหนสบายๆๆ ดูชีวิตไม่เร่งรีบ ไม่รีบร้อนดี ถ้าไปอยู่ที่นั่นค่าของกินแพงกว่าบ้านเรานิดหน่อย แต่ค่าที่พักน่าจะถูกกว่า เห็นของลูกอาซ้อเช่า 5000 มีตั้ง 3-4 ห้องนอน คอนโดห้องขนาดนี้บ้านเราไม่มีราคานี้หรอก

แต่คนที่นี่ส่วนใหญ่ต้องมีรถ เมืองรัย รถเมลไม่ค่อยมี แท็กซี่จะเรียกก็ต้องโทรไปเรียกเอา ถ้าไม่มีรถ สงสัยยืนรอเป็นชาติแน่เลย รถเค้าก็เลยเล็กๆๆ เล็กแค่ไหน 800cc อะ แถวบ้านเค้าเรียกว่ามอเตอรไซค์ คือมันคงไปไหนได้เรื่อยๆๆ แบบเยียบมิดก็ไปได้แค่นี้ คนเค้าเลยไม่รู้จะรีบไหนมั้ง

ความจริงโอกาสนี่ก็ต้องมากับความเหมาะสมของเวลาด้วย ดูอย่างคนที่ได้ไปเรียนดิ ช่วงอายุเหมาะสม พ่อแม่ยังมีเงิน ถ้าความลงตัวขาดไปสักอย่างก็คงไม่เกิด เช่น ช่วงอายุเหมาะสม แต่ไม่มีตัง หรือมีตัง แต่เลยอายุไปแล้ว ก็คงต้องหาโอกาสใหม่แล้ว อย่างนี้มั้งเค้าถึ่งเรียกว่าโชคชะตา